Në rast të një gjetjeje të rastësishme të glikemisë së lartë, shfaqjes së disa simptomave, apo si pjesë e skriningut rutinë tek gratë shtatzëna, kryhet një analizë tjetër me ngarkesë të organizmit me sheqer. Qëllimi i kësaj analize, e njohur si OGTT – Testi oral i tolerancës ndaj glukozës, është të shihet si reagon organizmi kur merr sasi më të mëdha sheqeri. Zakonisht, 2–3 ditë para testit të planifikuar, mjeku këshillon të konsumoni më shumë ëmbëlsira, ndërsa në ditën e analizës duhet të jeni esëll. Pas marrjes së parë të gjakut (nga gjithsej 3 herë), ju jepet një sasi sheqeri e tretur në ujë për ta pirë, dhe më pas gjaku merret sërish pas 1 dhe 2 orësh nga pirja e tretësirës. Nga të treja mostrat e gjakut përcaktohet niveli i sheqerit, dhe mjeku merr një pasqyrë më të qartë për rregullimin e glukozës. Nëse 2 orë pas pirjes së tretësirës, niveli i glukozës është mes 7.8 dhe 11 mmol/L, testi OGTT konsiderohet pozitiv dhe bëhet fjalë për gjendje prediabeti. Në atë rast, duhet të ndërmerren masa të përshtatshme dhe ndryshime në stilin e jetesës për të parandaluar zhvillimin e diabetit.

Testi i fundit laboratorik, i cili nuk kryhet rutinë tek personat e shëndetshëm, por përdoret kryesisht për të vlerësuar kontrollin e diabetit tek ata që tashmë kanë diagnozë të konfirmuar, është niveli i hemoglobinës së glikoziluar – HbA1C, i njohur popullor si “sheqeri tremujor”. Tek diabetikët, vlera të rregullta të këtij parametri tregojnë se pacienti po ndjek terapinë dhe regjimin higjieno–dietetik, gjë që ul ndjeshëm rrezikun nga komplikimet e diabetit. Tek personat me prediabet, niveli i HbA1C është mes 5.7 dhe 6.4%, që tregon se për një periudhë të caktuar kohore ka pasur rritje të lehtë dhe të vazhdueshme të niveleve të sheqerit në gjak.